مهم‌ترین محدودیت طلا، نداشتن جریان نقدی منظم است. برخلاف اوراق بدهی، املاک یا برخی سهام، طلا سود یا بهره دوره‌ای ایجاد نمی‌کند. دلیل این ویژگی به ماهیت طلا بازمی‌گردد؛ طلا ریسک اعتباری ندارد، تعهدی برای بازپرداخت ایجاد نمی‌کند و درگیر ریسک طرف مقابل نیست. در نتیجه، بازدهی سرمایه‌گذار صرفا به افزایش قیمت وابسته است. با این حال، کارنامه تاریخی طلا نشان می‌دهد که در بلندمدت، هم در دوره‌های رونق و هم در شرایط رکود اقتصادی، بازدهی مثبت ایجاد کرده و در افق‌های زمانی مختلف، از بسیاری از طبقات دارایی پیشی گرفته است. این عملکرد حاصل پویایی‌های بنیادین عرضه و تقاضاست؛ عرضه‌ای محدود و کمیاب در کنار تقاضای متنوع از سوی بخش‌های مصرفی، فناوری، سرمایه‌گذاری و بانک‌های مرکزی. چالش مهم دیگر، نوسان قیمتی طلاست. نقش طلا در پرتفوی نه به‌دلیل نوسان پایین، بلکه به‌خاطر رفتار متفاوت آن نسبت به سهام و اوراق بدهی است. اگرچه طلا نسبت به برخی شاخص‌های سهامی یا کالاها کم‌نوسان‌تر است، اما در برخی سال‌ها رشد یا افت‌های نزدیک به ۳۰ درصد را تجربه کرده است.